Վլտավան Չեխիայի ամենաերկար գետն է (շուրջ 430 կիլոմետր)՝ Էլբայի ձախ վտակը: Չեխիայի ողջ պատմության ընթացքում այն կարևոր դեր է կատարել երկրի կյանքում: Իսկ չեխ կոմպոզիտոր Բեդրժիխ Սմետանայի «Վլտավա» սիմֆոնիկ պոեմը համարում են երկրի ոչ պաշտոնական օրհներգը:
Հենց այս հանճարեղ երկի ստեղծման մասին էլ կխոսենք այսօր:

Շարունակում ենք մեր նախորդ հաղորդաժամի «Ավե Մարիա» կաթոլիկ աղոթքի թեման: Այսօր ձեզ կծանոթացնենք մեկ այլ «Ավե Մարիա» երաժշտական ստեղծագործության նույնքան հետաքրքիր պատմության, որը 18-րդ դարի գերմանացի կոմպոզիտոր Յոհան Սեբաստիան Բախի և 19-րդ դարի ֆրանսիացի կոմպոզիտոր, երաժշտական քննադատ Շառլ Գունոյի այսպես կոչված «համագործակցության» արդյունքն է:

Ստեղծագործական երազներ տեսնելու ունակությունը հանճարներին բնորոշ ամենաանբացատրելի առեղծվածներից է: Մեզ են հասել բազմաթիվ պատմություններ այն մասին, որ այս կամ այն կարևորագույն նշանակության գյուտի հեղինակը կամ արվեստի հանճարեղ կոթող ստեղծողը երազի միջոցով է հուշում ստացել:

«Ավե Մարիան» սուրբ Աստվածամորը նվիրված ամենահայտնի կաթոլիկ աղոթքներից է։ Նրա տեքստի հիման վրա տարբեր ժամանակներում երաժշտական գլուխգործոցներ են ստեղծվել։
Այսօր մենք կանդրադառնանք Ֆրանց Շուբերտի «Էլենի երրորդ երգը» ստեղծագործությանը, որը հաճախ սխալմամբ անվանում են «Ավե Մարիա»:

Ավստրիացի կոմպոզիտոր Ֆրանց Յոզեֆ Հայդնը շուրջ երեք տասնամյակ անցկացրել է Էստերհազի իշխանների դղյակում, որն իր հարստությամբ ու շքեղությամբ չէր զիջում կայսեր պալատին:

Շուրջ 300 տարի առաջ՝ 1732-1734 թվականներին, բարոկկո դարաշրջանի գերմանացի կոմպոզիտոր, երգեհոնահար և ջութակահար Յոհան Սեբաստիան Բախը գրում է իր հայտնի «Սրճային կանտատը», որը համարվում է սուրճ գովազդող երաժշտական առաջին ստեղծագործությունը։

Հաղորդումը նվիրված է ռուս մեծանուն կոմպոզիտոր, դիրիժոր, մանկավարժ, երաժշտական քննադատ, ավելի քան 80 ստեղծագործությունների հեղինակ Պյոտր Չայկովսկու վերջին՝ 6-րդ սի մինոր սիմֆոնիայի պատմությանը։ Այս ստեղծագործությունը կարելի է համարել կոմպոզիտորի երաժշտական ինքնակենսագրությունը:

№ 14 դո-դիեզ մինոր սոնատը, որը Լյուդվիգ վան Բեթհովենն անվանել է «ֆանտազիայի նման սոնատ» (sonata quasi una fantasia), 1802 թվականի ձմռանը Բոննում տպագրել է հրատարակիչ Նիկոլաուս Զիմրոկը: Երկի տիտղոսաթերթին գրված էր՝ «Նվիրված է կոմսուհի Ջուլիետա Գվիչարդիին»...

Բարոկկո դարաշրջանի իտալացի կոմպոզիտոր, ջութակահար Տոմազո Ջովանի Ալբինոնիի սոլ մինոր ադաջիոն՝ գրված երգեհոնի և լարային գործիքների համար, այսօր աշխարհում ամենահայտնի և առավել հաճախ կատարվող երաժշտական գործերից է: Սակայն շատերը չգիտեն, որ Ալբինոնին գրեթե կապ չունի այս ստեղծագործության ստեղծման հետ:

Պարերի պատմությանը նվիրված շարքից այսօր կպատմենք պարահանդեսների մասին․․․

Պարերի պատմությանը նվիրված շարքից այսօր կանդրադառնանք շուրջպարերին, որոնք բնորոշ են գրեթե բոլոր ազգերի պարարվեստին․․․

Այսօրվա եթերաժամին կպատմենք, թե երբ և ինչու ստեղծվեցին քայլերգերը, դրանց ինչ տարատեսակներ կան, թողարկման ընթացքում հնարավորություն կունենաք ունկնդրելու հատվածներ այս ժանրի լավագույն երկերից․․․

Այսօրվա եթերաժամին կանդրադառնանք պարարվեստի պատմության մեջ թերևս ամենավսեմ պարերից մեկին՝ պավանային։

Պարերին նվիրված շարքից այսօր ներկայացնում ենք ամենալեհական պարը՝ պոլոնեզը:

Պարերին նվիրված շարքից այսօր ներկայացնում ենք երաժշտության պատմության անբացատրելի երևույթներից մեկը, որի անվանումն է «ֆոլիա»․․․

Պարերին նվիրված շարքից այսօր կանդրադառնանք դասական բալետի ստեղծման և զարգացման հակիրճ պատմությանը․․․

Մեր այսօրվա տոնական եթերաժամը նվիրված է իտալացի մեծանուն կոմպոզիտոր, ջութակահար, մանկավարժ, դիրիժոր, նաև կաթոլիկ եկեղեցու քահանա Անտոնիո Վիվալդիին, մասնավորապես՝ նրա «Տարվա եղանակներ» կոնցերտների շարքին։

Պարերի պատմությանը նվիրված շարքից այսօր ներկայացնում ենք խորհրդավոր սարաբանդան․․․

Այսօրվա եթերաժամին անդրադառնում ենք չեխական պոլկա ժողովրդական պարին։

Պարերի պատմությանը նվիրված շարքից այսօր ներկայացնում ենք իտալացիների ազգային պարը՝ տարանտելլան։