Այս բառը ոչ կրոնական համատեքստում օգտագործվում է որպես հոգևոր և ֆիզիկական կատարելության խորհրդանիշ։ Բոլոր առումներով առաքինի մարդուն հրեշտակ են անվանում․ հրեշտակի հետ համեմատությունը պարունակում է խանդավառ գնահատական, գովասանք կամ շողոքորթություն։ «Հրեշտակային» սահմանումը ցույց է տալիս որոշ որակների գերագույն աստիճան՝ համբերություն, բարություն, հեզություն, անմեղություն, մաքրություն, բնավորությունն ընդհանրապես, ֆիզիկական գեղեցկություն։
1844 թվականին հանրաճանաչ ֆրանսիացի լիբրետիստ Ժյուլ Սեն-Ժորժը Ֆլոտովին առաջարկել է մասնակցել «Գրանդ Օպերայի» համար «Լեդի Հարիեթ» բալետի ստեղծման աշխատանքներին: Բալետի առաջնախաղը 1844 թվականի ապրիլի 21-ին էր: Այն մեծ հաջողություն ունեցավ և հիմք դրեց Ֆլոտովի և Սեն-Ժորժի հետագա համագործակցությանը։ Սեն-Ժորժի լիբրետոների հիման վրա կոմպոզիտորը հետագայում մի շարք օպերաներ գրեց: Բայց, Սեն-Ժորժից բացի, Ֆրիդրիխ ֆոն Ֆլոտովն աշխատում է նաև գերմանացի թատերագիր և լիբրետիստ Վիլհելմ Ֆրիդրիխի հետ (իսկական անունը՝ Ֆրիդրիխ Վիլհելմ Ռիզե): Վերջինս էլ համոզում է Ֆլոտովին «Լեդի Հարիեթ» բալետի սյուժեի հիման վրա ստեղծել օպերա:
«Մարթա կամ Ռիչմոնդի տոնավաճառը» ռոմանտիկ-կատակերգական օպերայի առաջնախաղը տեղի է ունեցել 1847 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Վիեննայի Կերնտներտոր թատրոնում:
